—Adissiatz Papà e Mamà,

Mas uèi es pas lo vostre drolle que vos conta sa jornada pr’amor ne profitèt talament qu’agèt pas léser de se brancar sus Internet; alara es la cola pedagogica que pren lo relais. Mas vos dirèm pas cal escriu ! A vos de devinar . . .

Aqueste matin, plan solide solelh e nèu deliciosa. Tre 9 oras erèm sus las pistas, amb los nostres monitors, e tot lo mond faguèt de bèlses progresses. E lo vèspre, los mai afogats tornèron partir amb Guillaume e Marie. Mas vaqui pas, qu’a 17 oras -alara qu’èrem plan en cambas- an arrestat lo tira-cuol e tot lo mond se’n anguèt. Alara nosautres demorèrem sus las pistas e los esquis al pè, cadun de son biais, tornèrem pujar lo mai naut possible per poder profièitar de la davalada. E quitament la doas mai valentas arribèron al som de la pista. Era genièc d’èsser los sols sus la pista !

La jornada foguèt agradiva, avèm fach fòrça progresses en esquìs… la dormida èra la planvenguda aprèp! Avèm jogat puèi avèm agut un conte per la velhada. Vos desiram una bona serada e a deman.

Dins lo grop dels mai pichons sabèm quasi far lo caça nèu, deman prendrem lo tapis e davalarem una mai longa davalada. Vertat que lo vèspre, foguèrem contents de se pausar. D’unes tornèron sortir aprèp la pausa e acabèron l’iglo qu’aviam començat ièr mentre que d’autres damorèron suaus e agèron plaser a far de corièr. Coma de costuma, se tornèrem trapar per jogar, riguèrem plan per la docha. Lo repais foguèt bon, aqui tanben sèm plan contents pr’amor cambiam tostemps de vesin e podèm parlar amb qualqu’un de diferent. La serada foguèt corta a l’entorn d’una istoria ; puèi potons e los uèlhs se son tampats plan lèu… Bona nuèit…